Dire Straits (Hitjock)

Dire Straits & “Love Over Gold” (1982).

Dire Straits zijn in de muziekgeschiedenis vaak een groep geweest van ‘het verkeerde moment op de verkeerde plaats’. Toen in 1982 hun vierde studioalbum “Love Over Gold” verscheen was het niet anders. Waar de lang uitgesponnen en symphonische composities uit de jaren zeventig allang verdrongen waren door snelle en krachtige Punksongs, leverde Knopfler en co een plaat af met slechts vijf tracks (totale lengte van drie kwartier). Toch liepen de fans -en het publiek- warm voor dit uitgekiende, briljante en doordachte meesterwerk(je). “Love Over Gold” klonk radicaal anders dan het werk op de eerste drie Lp’s. Alsof Knopfler wou bewijzen dat hij tot meer in staat was, dan alleen maar het creëren van aanstekelijke gitaarpop. Het was zijn manier om te laten zien dat hij als componist en producer (en uiteraard ook gitarist) verschillende stijlen aankon. “Private Investigations” werd de enige singlerelease van de Lp, maar “Telegraph Road” groeide als albumtrack al snel uit tot de live-favoriet van de fans. Knopfler bedacht de tekst na een rit met de tourbus over de Telegraph Road, een belangrijke verbindingsweg in Michigan. De openingszin van de novelle ‘Hoe Het Groeide’ van de Noorse schrijver Knut Hamsun (‘Dat lange pad, dat over het moeras en door de bossen loopt, wie heeft dat gebaand’) inspireerde Mark tot een verhaal over de ontwikkeling en de veranderingen in het Amerika van begin jaren tachtig. De song was een metafoor voor de American Dream in het kielzog van de daling, in het bijzonder gericht op de toenemende werkloosheid uit die periode. “Love Over Gold” en “It Never Rains” schreef Knopfler speciaal voor zijn ex-vriendin Holly Vincent, op een Dylan achtige manier brengt de frontman z’n gevoelens naar buiten.

Mark haalde op het allerlaatste moment een track van het album, omdat hij de song niet geschikt vond als Dire Straits opname. Hij gaf het vervolgens aan Tina Turner, die er een jaar later de titeltrack van haar comeback Lp van maakte. De gitaarsolo op “Private Dancer” is overigens niet van Mark, maar van Jeff Beck.

~ Tracklist:

  • 01. “Telegraph Road” 14:20
  • 02. “Private Investigations” 6:47
  • 03. “Industrial Disease” 5:50
  • 04. “Love Over Gold” 6:18
  • 05. “It Never Rains” 8:00

(pdg).